Voorbeeld van hoe je naar binnen kunt gaan, hoe een sessie bijvoorbeeld kan gaan.

Ga alleen met jezelf aan de slag als je genoeg ervaring hebt of onder begeleiding van een ervaren therapeut. Als je naar delen in jezelf gaat kan dat heftig zijn. Je lichaam weet wanneer er genoeg veiligheid is in je en ruimte om iets aan te kunnen kijken. Eerst moet je aan genoeg innerlijke veiligheid en ruimte gaan werken. Pas dan kun je oude weggestopte delen in jezelf gaan openen. Ga je te snel kan dit traumatiserend zijn, want je opent een trauma, en dat is kan even heftig zijn. Kan je systeem dit niet aan dan kan het dit niet verwerken en veroorzaakt dit dus een nieuw traumadeel. Volg altijd je lijf. Luister heel goed. Richt je vooral op innerlijke veiligheid. Ook bij therapieën kan het gebeuren dat er iets wordt geopend wat te heftig is waardoor je in een crisis kunt komen als je het niet zelf op kunt vangen en reguleren. Een ervaren coach zorgt voor co-regulatie, en helpt jou om te sturen naar genoeg veiligheid na een sessie om thuis verder te kunnen.

In een sessie heb je vaak een voorgesprek en begin je vaak bij iets waar jij op wordt getriggerd. Je bent bijvoorbeeld perfectionistisch. In het gesprek zoek je naar wat daar voor gevoel onder zit, wat voor patroon, waardoor je steeds alles perfect wil doen. Je bent bang om fouten te maken. Bang, dus er zit angst onder voor iets. Hoe komt het dat je daar bang of angstig voor bent? Er kan naar de jeugd worden gevraagd. Maar soms is er niet een bewuste herinnering. Maar het lichaam weet het. Ooit zal er iets gebeurd zijn wat te angstig was en je zenuwstelsel ging zich aanpassen om te overleven ging het op zoek naar veiligheid. Iets perfect doen was blijkbaar de manier die toen een veilige compensatie was. Zo is dat een manier geworden om je veilig te voelen. Maar nu werkt het niet meer in je voordeel, maar kost het steeds energie.

We gaan de sessie in. Er kunnen verschillende vormen zijn. Zittend, maar liggend kan ook. Je moet je helemaal veilig voelen. De plaats in de ruimte, de afstand tot de therapeut. Eventueel een deken om je of een kussen in je armen. Ga helemaal ontspannen zitten. Maak met je voeten contact met de grond. Adem een paar keer met focus. Voel welk deel in je lijf de meeste aandacht vraagt. Ga daar naartoe, zonder er een oordeel over te hebben. We kunnen de trigger, het moment van dat je perfectionistisch was weer ophalen. Je was bang om fouten te maken, om het niet perfect te doen. Waar voel je dit in je lijf? Onder de keel, alsof ik gekeeld word. Probeer er naartoe te gaan en bij te zijn. Wat neem je waar? Wat voel je?

Je probeert zo steeds te volgen waar in je lijf de oorsprong zit van de angst om fouten te maken. Er kan iets naar boven komen van inzichten, ervaringen emoties. Vaak als je kunt komen bij iets wat je opeens in iets heftigs brengt, kan dit een ontlading geven. Vaak open je dan iets en geef je ruimte aan iets wat er al heel lang zat, en waar je anders nooit naartoe zou zijn gegaan.

Het kan zijn dat iemand anders voelt dat hij niet bij zijn gevoel kan. Dat hij helemaal dicht zit. En naar binnen gaan is heel eng. Wat gebeurt er dan? Als ik iets ga openen? Dan zit daar boosheid. Dan kan ik ontploffen. Het is als een bal die ik steeds onderdruk.

Vaak zijn enkele sessies nodig om te leren voelen, te connecten met het lijf. De focus is eerst op de delen waar je wel veiligheid ervaart. En op veilige afstand blijven van die bal die steeds onderdrukt moet worden.

Zo kun je samen in een sessie komen waar er genoeg veiligheid ontstaat. Een moment dat de cliënt als vanzelf de bal een stukje durft te openen. Dat kan een kort moment geven dat er manifestaties ontstaan en iemand ruimte moet geven aan een enorme woede, wellicht schreeuwen of spartelen of slaan. Belangrijk is dat de therapeut helpt reguleren en de cliënt helpt om weer bij zichzelf te komen en weer in rust brengt. Er moet echt genoeg wederzijds vertrouwen zijn bij de cliënt om zover te komen. Als je zover kunt komen kan dit een enorme opluchting geven, zoals je niet eerder ervaren hebt. Vaak liep je hier al je hele leven mee. Je lijf en zenuwstelsel moeten zich daarna wel echt herstellen en het kan wel een week duren dat je het nog voelt dat je gewoon moet herstellen, dat je lichaam hard moet werken om zich weer opnieuw te ordenen. Om die nieuwe ruimte in je weer te leren gebruiken, een nieuwe balans zoeken.

Mijn vrouw volgt CMFT, dat is een soortgelijke methode, die in 2019 is ontwikkeld. Dit is een therapie die is vormgegeven binnen christelijke kaders. Dus de Oosterse denkwijzen zijn eruit gezuiverd. Want in de Oosterse traditionele volken wordt dit al eeuwen gebruikt. Innerlijk werk. Emotionele bevrijding. Het leven in het nu, in je lijf. Alle oude pijn uit vroege jeugd zit in het lijf opgeslagen. Er is geen scheiding tussen lichaam en psyche. Het is één geheel. Door je lijf in te focussen kun je bevrijd worden van ‘vastzittende’ emoties. Energetische blokkades. Emotie is energie, en energie kan niet vastzitten, maar je brein heeft een deel van je zelf weggestopt, je zenuwstelsel heeft een nieuw breinpad gevormd wat nu een beperking is. Je kunt door transformatie in je brein nieuwe paadjes aanmaken en delen weer openen, waardoor je meer je volle potentie kunt gaan leven. Heelworden. In CMFT wordt het beeld van een boom gebruikt met rotte wortels die je weer gezond maakt.

In de jaren zestig van de 20^e eeuw onderzocht Eugene Gendlin, hoogleraar filosofie en psychologie aan de universiteit in Chicago waarom sommige patiënten baat hebben bij psychotherapie en anderen niet. Het blijkt dat de patiënten die baat hebben, tijdens sessies op een innerlijk luisterende manier over hun vragen en problemen te spreken. Dat proces wordt nog versterkt door een invoelend luisterende begeleiding van de therapeut. Zij ontwikkelde uiteindelijk een methode die Focussen ging heten. Het boek ‘Focusing’ verscheen in 1978. Voor mijn opleiding moeten we het boek ‘Focussen’ lezen van Erna de Bruijn. Zij runde vanaf 1994 samen met Christine Langeveld het door hen opgerichte FocusCentrum Den Haag. Tal van methodes lijken veel op focussen. PMA institute is ook interessant om eens een webinar te luisteren met Joop Korthuis. Zij hebben ook veel ervaring en 50 jaar onderzoek gedaan naar een soortgelijke methode, die naar eigen zeggen nog dieper gaat dan andere methodes, omdat je de bad-cluster’ zoals zij het noemen er volledig ‘uit programmeert’. Het volledig loskoppelen van je echte zelf met zo een traumadeel kan ook bij een goede hypnotherapeut. Hier ligt in de brede samenleving nog erg taboe op, en vooral in christelijke kring. Vooral mensen die vanuit de NewAge tot geloof komen in Jezus zijn vaak radicaal over soortgelijke therapieën en duiden alles als geestelijke strijd. In mijn mening is dit wat te radicaal en neig ik tot de gedachte dat we niet moeten vergeestelijken van niet stoffelijke processen in ons lijf. Onze gedachten, emoties, onderbewuste processen, traumadelen. Ik zie geen verschil met de zichtbare dingen. In christelijke kring heeft de brede stroom de reguliere geneeskunde grotendeels geaccepteerd. En men is kritisch of erg wantrouwend op alternatieve geneeskunde. Kleinere stroming hebben bevrijdingspastoraat en gebedsgenezing ontdekt of herontdekt als effectieve manier om mensen te bevrijden van tal van chronische problemen. Ik zie zeer sterke overeenkomsten met de vele soorten therapieën die traumawerk doen, zoals ademwerk waarbij dezelfde manifestaties zijn die in zulke diensten gebeuren als trillen, schudden, roepen schreeuwen. Mensen gaan door oude pijnen heen en openen die delen die hun hele leven dicht zaten. Dit heeft tot gevolg dat het zelfherstellend vermogen van het lichaam weer optimaal kan functioneren en er, soms in korte tijd, herstel en bevrijding plaats vindt. Alleen is veel bevrijdingspastoraat een harde vorm van traumawerk, zoals bij Tom de Wal, en zullen er mensen bevrijd worden en genezen, maar ook sommige mensen onkundig en schadelijk behandeld worden waardoor hertraumatisering kan plaatsvinden en mensen in crisis komen, met alle gevolgen van dien. Soms is opname of zware medicatie nodig. Trauma dient langzaam en kundig behandeld te worden binnen veilige setting met ervaren therapeut. Die weet wat er kan opengaan en dit deskundig kan begeleiden. Traumawerk, innerlijk werk, vraagt een zachte aanpak. Vertraging. En dit is voor ons Westerse mensen ook moeilijk, want met onze maakbare gezondheidszorg moet alles snel verholpen worden en is er weinig geduld of ruimte om in de weg van vertraging naar het lichaam te luisteren wat het ons te vertellen heeft en leren volgen wat het lijf vraagt. Het lijf weet precies wanneer het een traumadeel kan open maken en de innerlijke opvangbuffer, ook de window of tolerance genoemd, groot genoeg is om dit emotioneel te kunnen dragen. Zo kan op verantwoorde wijze heling plaatsvinden.

Ook in de wereld van coaches komt het regelmatig voor dat trauma’s worden geopend, maar te snel waardoor er geen goede opvang is en te weinig ervaring en deskundigheid. Daardoor is er ook veel kritiek vanuit de reguliere media op de wildgroei aan coaches die niet weten wat ze doen. Beter is richten op betere toerusting en begeleiding, omdat de reguliere GGZ de patiënten niet meer aankan, dus de coaches zijn een goede aanvulling om dit deels te compenseren en aan te vullen.