Veel mensen zitten vast in psychisch of lichamelijk lijden, chronische vermoeidheid.
'Er is niks meer aan te doen, ik moet ermee leren leven, ik heb alles geprobeerd' - En dit is ook zo. En het lijden is enorm. Ook ik zat vijf jaar hierin vast. Het leed is enorm.
Het klopt dat de meeste wegen vastlopen. Dat de reguliere zorg met de handen in het haar zit en geen oplossing heeft. Dat veel alternatieve therapieën veel beloven en nauwelijks helpen. Dat vele teleurstellingen je wantrouwen vergroot hebben. Dat je niet meer durft te geloven in herstel.
En hoe pijnlijk als iemand dan roept dat er wel een weg is. En tegelijk, heel voorzichtig, stel dat die er wel is? Durf je dan nog iets te proberen?
In veel gevallen is er een weg die wel herstel kan bieden, maar die zo anders is dan velen denken. En het vraagt veel, heel veel geduld soms om daadwerkelijk jezelf hiervoor open te stellen.
De weg naar binnen als het medicijn…
Hier zit veel weerstand op. En dat is begrijpelijk. Het is ook zo onbekend gebied nog.
En natuurlijk, het zal vast niet voor iedereen geschikt of haalbaar zijn. Maar héél veel mensen hebben de potentie wel, maar geloven dat we ermee moeten leren leven of blijven cirkels draaien in het zoeken naar behandelingen die kunnen helpen, zonder de weg naar binnen te gaan.
We zetten onszelf onbewust vast en houden onszelf gevangen in schaarstemindset. Het zijn belemmerende overtuigingen, waarmee we onszelf vastzetten. Daar zit weer angst onder.
Ons grootste beschermingsmechanisme houdt ons weg van voelen. Uit dit patroon loskomen vraagt heel veel tact. We bewegen door ons eigen beschermmechanisme weg van wat de oplossing kan zijn.
Tegelijk dienen de beschermdelen heel veel waardering en erkenning te krijgen. Ze hebben in intentie ons leven gered. Toen er ooit gevaar was. Bijvoorbeeld als kind werd je niet bevestigd in wie je was, je leerde dat je erkenning kreeg als je presteerde. Alleen dit al herkennen heel veel mensen. Of je emotionele behoeftes werden niet aangevoeld. Er waren vooral patronen van orde en regels. Je moest luisteren anders kreeg je straf. Maar de andere kant was er nooit: papa en mama leefden over je diepste behoeftes heen. Echt kwetsbaar zijn? Doorgaan, niet zielig zijn.
Als er daarnaast geen ruimte is voor gevoelens die jij als kind had, ben je gaan overleven. En vrijwel iedereen herkent zulke dingen. Een deel van jezelf is weggestopt. Om er nooit meer naar toe te gaan. Ooit besloot je zenuwstelsel: dit is te pijnlijk, ik zorg dat ik mezelf laat zien als sterk persoon. De andere kant stop ik ver weg. Je houdt een ander die te dicht bij je kwetsbaarheid komt op afstand. Of je hebt een behoeftig deel wat eindeloos zoekt naar erkenning van mensen en tegelijk zich verlaten voelt als je geen aandacht krijgt.
Of je hebt juist zelf alles perfect op orde. Dit is je kracht. Hier zit je helemaal mee in flow. Totdat er iets even de orde verstoort. Je wordt enorm getriggerd. Of je moet direct weer het perfect hebben, dan pas is je hoofd weer rustig.
Dat is toch gewoon het leven? Als je wilt, prima. Maar het kan zoveel beter. Zeker als je altijd moe bent, burnout, psychische klachten, psychosomatische klachten, met chronische ziektes struggelt.
Ik volg nu de lichaamsgerichte traumaopleiding bij Centrum Puur. Afgelopen vrijdag en zaterdag had ik alweer blok 4 (januari 2026).
Twee weken terug heb ik een heel diepe leersessie gehad, zo diep was ik niet eerder geweest. Twee klasgenoten waren erbij betrokken. De ene had ik voor mezelf opgesteld. De andere was opgesteld als hulpbron. De therapeut zat naast mij. Ze legde een open hand naast mij neer, zonder dat iets hoefde.
Toen ik kon uitreiken, kwam er ruimte voor een diep weggestopt deel in mij wat eindelijk bevrijd mocht worden. Iets wat ik ooit niet heb ontvangen, diep weggestopte oude pijn, kan al vanuit de baarmoeder zijn. Het gaat hierbij niet om schuld. Mijn moeder heeft alles gegeven wat ze kon geven met oprechte intentie van liefde. Maar een moeder draagt zelf ook haar ballast uit het verleden.
De naoorlogse generatie groeide op in een maatschappij die je niet vertelde wat emotioneel verbinden met je lijf is. Het was hard werken te midden van een economie gericht op groei en materiële welvaart.
Waar het om gaat in traumawerk, het gaat om het helen van wat mijn lichaam uit. Mijn zenuwstelsel stond altijd afgestemd op gevaar. Een diep weggestopte pijn heeft in mijn celgeheugen gezorgd voor chronisch 'aan' staan. Een deel in mij riep om erkenning, om bestaansrecht. Mijn hele leven heeft deze gestagneerde energie vastgezeten.
Tijdens deze sessie mocht ik weer een laag dieper zakken. Het was bevrijdend, maar ook heftig voor het lichaam. Ik moest meer dan een week herstellen. Maar voel nu meer innerlijke rust.
In een sessie een plek creëren van optimale veiligheid, waarin alle delen in mij genoeg veilig zijn, is vakwerk.
Helaas kijkt de reguliere zorg te vaak alleen naar symptomen. Ik liep mijn hele leven vast, en verder dan 'praten en pillen' kwam het niet.
In onze maatschappij zijn maar weinig mensen verbonden met hun lijf en bewust van de signalen. De taal van ons lijf zijn we verleerd. Bij elke chronische ziekte speelt een psychosomatisch stuk mee. Men zegt dat men dit nog niet kan verklaren en dat de oorzaak onbekend is. Dat komt omdat men in een beredenerend wetenschappelijke benadering vastzit.
Het gaat hier om intuïtieve wetenschap. Eeuwenoude kennis. Carl Jung had enorm inzicht hierin. Transformatie door lichaamsgericht traumawerk is een belangrijk onderdeel in de weg naar heling van alles wat chronisch is.
Deze aflevering vertolkt precies het proces waar ik inzit:
Echte heling is een vak. Er is veel spiritueel bypass (dan gebeurt er wel van alles in sessies, maar vindt er geen heling plaats). Ook hertraumatisering, zowel regulier als alternatief.
Zie een leerzame serie over Hertraumatisering en heling in de podcast van Sandy Kremers:
Wat ik bij Centrum Puur leer, gaat enorm diep. Zoveel ervaring heeft Sam, waar ik dankbaar voor ben.
Wil je nu ook begeleid worden in de weg naar heling, ben je welkom in mijn praktijk in Ridderkerk.
Stuur gerust een email voor meer info of een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek:
Info@verbondenlerenleven.nl
Reactie plaatsen
Reacties