Lichter Leven Coach – Podcast - Jaimie Peeters 4 mei 2022
“Pijn zit altijd tussen de oren – over chronische pijn” – Jan van Rosmalen
Link: https://youtu.be/y-ssIPhllu0?si=Ech9JAGbwUVJDWp1
Samenvatting met aanvullingen:
Chronisch pijn coach
Basis is dr. Sarno, de eerste arts in de Westerse geneeskunde die rond 1980 de link legde tussen ziekte en emotie. Hij beschreef het. Maar ontwikkelde geen methode om te helen. Veel van zijn volgelingen hebben een methode ontwikkeld die wel een krachtige methode blijkt om te helen. Hoe krijg je het uit je systeem, welke weg. Deze kan voor iedereen anders zijn. Maar dit is wel dé weg om te helen, om te genezen.
Mensen hebben een klacht – maar pijn gaat niet weg. Kijken naar emotionele oorzaak!
Gabor Maté: Eén op de tienduizend heeft genetische oorzaak, vrijwel alle andere ziektes hebben hun oorzaak in kindstrauma. (Kanttekening: als grootste oorzaak, het gaat altijd om het hele plaatje).
LES: Zelf de regie nemen!
Je moet het zelf doen! Mensen gaan naar een behandelaar/coach/arts met de hulpvraag ‘maak mij beter’. Het gaat erom dat mensen leren dat ze zelf regie nemen. Hoe kun je leren jezelf te genezen. En zet een hulpverlener in als instrument die tools geeft en begeleiding daarbij. Maar je hebt zelf de regie.
Want gevaar is dat je te veel zijstappen maakt. De artsen in het ziekenhuis. De goeroe die je vertrouwt. Eindeloos in je kindstukken duiken. Je thema’s aankijken is één kant, maar er dient balans te zijn.
Traumawerk is goed: Lagen afpellen wie je niet bent. Worden wie je bent, je oorspronkelijke blauwdruk gaan leven. Dan kan de energie weer meer gaan stromen.
Een emotie kun je zien als een enorme energiebal. Daar zitten duizenden, misschien wel miljoenen gedachten aan gekoppeld. Dus wat je probeert is je (negatieve) gedachtes weg te halen, maar dan komt er vanzelf één terug. Dus cognitieve gedragstherapie werkt niet. De emotie aanpakken! Dan pak je de oorzaak aan. Cliënten zeggen: ‘ik voel niet echt boosheid, ik weet niet hoe ik dat moet voelen’. Het is een sensatie. Het is meer dan alleen het woord boosheid of verdriet. Diep weggestopt in je systeem. Meestal uit de vroege kindertijd, of intergenerationeel (onopgeloste trauma’s van voorouders die op celniveau worden doorgegeven).
Emotie is een energie. Deze aankijken met liefde, zo los je die op. Je wilt weg van die pijn, je automatische reactie van je zenuwstelsel is wegbewegen van pijn. Maar de heling is juist omarmen/ruimte geven aan die pijn. Als het te groot is heb je iemand nodig die je co-reguleert. Iemand die het kan uithouden bij jouw pijn. Die samen met jou aanwezig kan zijn bij die innerlijke oude wond, je diepe zielsthema, bij dat wat heel ver weggestopt zit. Waar je in je eentje vaak niet komt. Je kunt wel veel zelf leren en toepassen. Veel oefeningen dagelijks toepassen. Maar soms kom je niet verder of niet diep genoeg.
De basisemotie is angst. Mensen zien dat vaak niet, en geloven in het verhaal waar ze in zijn gaan geloven. Wat de arts vertelt. Wat de wetenschap leert. Wat ze zelf denken.
De eerste stap wat mensen kunnen doen:
Beginnen te begrijpen dat er misschien een andere oorzaak is. En daar een klein deurtje voor open te zetten. Als je de oplossing al gevonden had, was het over. Dus ben je nog ziek: alles wat je tot nu toe geprobeerd hebt, heeft niet geleid tot de oplossing, dus dat is het niet waarschijnlijk. Vaak is dat het moment om te gaan kijken naar emoties. En soms zeggen mensen: daar heb ik al naar gekeken, daar heb ik al mee gewerkt. Ik heb Mind-Body geprobeerd, maar mij hielp dat niet. Maar het is een bijzonder ingewikkeld proces! Uiteindelijk is het een dagelijks proces wat je moet gaan doen. Dit is niet iets wat je probeert, en het lukt wel of niet. Nee, dit is iets waar je nooit in uitgeleerd komt, en waar je altijd meer in kunt doen. Heling is zo levensomvattend. En daarom verdwalen velen er ook in. Sommigen stoppen, maar te snel! Want dit gaat in principe altijd door. Anderen blijven juist altijd streven naar heling, vanuit de illusie dat ze heel moeten zijn. Dat is de andere kant. De juiste balans is oké zijn met hoe het nu is, met alle onvolmaaktheid en pijn, en tegelijk kun je altijd werken aan heling, aan je thema’s. Maar net zoals je dagelijkse onderhoud aan je huis, je lijf, je relaties, heeft dit soms groot onderhoud nodig. En dien je ook te investeren om er weer lekker schoon en op orde bij te zitten. We weten in het Westen vreemd genoeg wel hoe we materieel orde te krijgen, maar hoe we onze binnenwereld schoon krijgen zijn we verleerd. Wat oervolken en de traditionele geneeskunde wel weten, maar niet op een westerse manier konden verwoorden, dat dienen we weer opnieuw te leren en te integreren in onze reguliere geneeskunde.
De medische molen heeft zo een grote invloed op het overtuigingssysteem van mensen, dat ze het moeilijk vinden om anders te denken. Vaak komen mensen pas in deze hoek terecht als ze alles al geprobeerd hebben. En dan komen ze vaak heel sceptisch binnen. ‘Kom ik wéér in zo’n behandeltraject'. Maar toch blijkt dit zoiets anders te zijn. Echt naar binnen gaan hebben ze nooit gedaan. En dan komen ze bij iemand die precies de juiste vragen stelt, en zo diep komt, dat er dingen naar boven komen die ze zelf niet eens wisten.
Dit is het dilemma van het huidige systeem. Iemand noemt zich een breinwetenschapper. Maar 90 tot 98% van ons brein is ons lijf. Onze darmen bevatten 5x zoveel neuronen als onze hersenen.
Hoe lang moet het nog duren voordat we dit collectief gaan omarmen en ons dit (weer) bewust worden? Duizenden mensen in Nederland lijden dagelijks enorm. Mensen met chronische pijn: ruim 3 miljoen. Hoe kan het dat in deze uitzending van Zembla artsen en deskundigen zeggen: wij weten geen oplossing, terwijl er heel wat praktijken zijn in Nederland die al véél verder zijn? En deze worden naar een hoek van de samenleving gedreven.
Link naar Zembla uitzending over 'De strijd tegen chronische pijn', 16-2-2026: https://youtu.be/okpljVrCYkk?si=ghsEBeU10Wb-iH1a
Als mensen nog argwanend zijn: durf je diep naar jezelf te luisteren? Zegt er niet heel diep vanbinnen in je, als je eerlijk bent, dat het klopt? Zo niet, ook oké, ieder zijn eigen weg. Alleen het gaat wel over jouw welzijn.
En zelfs áls er schade is, een verschoven wervel, celschade, dan nog kun je tot 90% van de pijn-ERVARING verminderen door je brein te herprogrammeren, te leren, te oefenen, want de de beleving van je pijn is niet hetzelfde als de werkelijke pijnoorzaak. Pijn is een signaal. Het wil iets zeggen. Het is er niet voor niks. Dit is zo anders kijken dan wat we gewend zijn: we willen van de pijn afkomen, we willen ons altijd goed voelen.
Deze hele manier van kijken gaat in tegen hoe nog veel gedacht wordt binnen de medische wereld. Hoewel er steeds meer medici ook het psycho-somatische meenemen, zoals fysiotherapeuten.
Het mechanische in de medische wereld zorgt ervoor dat er vaak niet genoeg tijd is om écht aandacht te besteden aan klachten van cliënten.
Er zijn veel interessante podcast te beluisteren. Het is jammer dat het zo lang duurt voordat de reguliere artsen dit gaan inzien en integreren, zodat mensen beter geholpen worden. Uit de aflevering van Zembla blijkt hoever artsen nog staan van dit gedachtegoed. Ze blijven nog hangen in 'er is geen oplossing voor'. Bij de man met oorlogstrauma wordt er wel verband gelegd met zijn chronische pijn, maar het wordt niet als oorzaak gezien. Nee, dat komt omdat trauma veel breder is dan één heftige gebeurtenis. Het is altijd een complex geheel van de combi ontwikkelingstrauma, intergenerationeel trauma en alle ervaringen, wat maakt dat iemand PTSS oploopt door een oorlog. Alle mensen met PTSS door een schokkende gebeurtenis hebben onderliggend ontwikkelingstrauma, waardoor hun systeem daarvóór al meer op alert stond.
Uit de uitzending van Zembla blijkt ook hoe men zo eenzijdig gefocust is op medicijnen. En hoe dit mis kan gaan. Terwijl al bekend was in Nederland dat een medicijn het uiteindelijk erger maakt, wordt het toch nog steeds voorgeschreven aan patiënten. Beter is om breder te kijken dan de reguliere zorgwereld. En tegelijk veel waardering voor hun inzet, hoe dubbel ook. Want daar ontbreekt het niet aan. De man in de uitzending noemt de arts zelfs een engel vanwege haar inzet. Maar tegelijk weet die arts niet een oplossig...
Mooi om nog te delen:
Nieuwe film over Tony Robbins: Unleashed, een fenomeen die wist hoe mensen te veranderen. In september 2026 komt hij weer naar Europa, Duitsland. De vorige keer kwamen hier 14.000 mensen om te helen. In februari 2026 was deze film gratis te bekijken via Greator voordat hij in première gaat. Lijkt veel op NLP wat ik begin 2024 heb gedaan. Tijdens NLP werd Tony Robbins ook vaak genoemd en werden fragmenten van hem getoond, de unieke manier op hoe hij mensen doorzag en met vragen wist om te buigen in hun overtuigingen is ongekend..
Tony Robbins werkt al 50 jaar met enorme groepen mensen. Tijdens de coronaperiode nam Stanford University contact met hem op. Twee professoren hadden zijn Date with Destiny-seminar gedaan. Ze waren eerst depressief, en toen ging het beter. Ze namen geen medicijnen en vertoonden geen tekenen van depressie meer. Ze zeiden: we hebben nooit zoiets gezien. Ze vroegen: heb je hier gegevens over? Tony Robbins zei: Ik heb miljoenen deelnemers en getuigenissen. Ze bedoelden wetenschappelijke gegevens? Tony zei: Nee, maar ik doe graag mee met onderzoek. Ze wilden graag de impact op depressie bestuderen. Tijdens de coronaperiode waren velen depressief en vonden er veel zelfmoorden plaats in de VS. Wat de statistieken zeggen over de behandeling van depressie: 60% van de mensen die behandeld worden vertoont geen verbetering, of ze nu therapie of medicijnen krijgen, Prozac of Zoloft. Tony zei: Dat meen je niet, wat is de beste studie? Dat was John Hopkins University, vijf jaar ervoor. Ze namen patiënten 30 dagen intern, gaven ze psilocybine (paddo’s) én cognitieve gedragstherapie. Een maand lang. Tony zei: Na een maand moet je wel verandering zien? Hij zei: het was het grootste resultaat ooit in de geschiedenis van de psychiatrie. Na zes weken had 54% van de mensen geen symptomen meer van depressie. Ze hadden nog nooit zoiets gezien. Tony zei: oké, zoiets moet ik overtreffen. Ik weet dat het gek klinkt. Maar jullie moeten het onderzoek opzetten, we gaan de resultaten zien. Dus dat deden ze met een vergelijkingsgroep. Dezelfde opzet als in het onderzoek van vijf jaar ervoor. Het mooie was dat na zes weken, zonder medicijnen of therapie, alléén het zesdaagse seminar van Tony Robbins 93% geen symptomen meer vertoonde. Ongekend in de geschiedenis van de psychiatrie. En de 7% die niet genezen waren, vertoonden aanzienlijke verbetering. 17% van de deelnemers kwam binnen met suïcidale gedachten. Ze overwogen zelfmoord. Geen van hen bleef suïcidaal. Ongekend. Een jaar later was er een follow-up. Negatieve emoties waren 72% lager. Positieve emoties 51% hoger. De statistieken zijn ongelofelijk. Hoe kon dit blijven duren? Vroegen ze zich af. Gelukkig huurden ze een groep in die drie jaar lang Tony Robbins bleven volgen. Hij moest een apparaat van 75.000 dollar op zijn borst dragen dat allerlei hartritmestoornissen meet. Elke pauze namen ze speeksel mee voor een hormonale test. Ze deden ook een bloedtest. Ze maten een enorme toename testosteron. Dit geeft een enorme focus, en je onthoudt alles veel beter. Je onthoudt veel beter waar je op 11-9-2001 was. Informatie zonder biochemie blijft nauwelijks bewaard. Maar bij sterke emoties wel. Daarom was het effect blijvend. Normaal wanneer je testosteron toeneemt, neemt je stresshormoon cortisol ook toe. Bij hun werk nam testosteron wel toe, maar cortisol niet. Je krijgt dus alleen die enorme focus. Nadat ze Tony getest hadden, wilden ze ook het publiek testen. Dat deden ze vlak voor Covid. Tijdens de coronaperiode gaf Tony digitale seminars. Ze namen 300.000 mensen i.p.v. 15.000, en dat uit 12 landen. De resultaten zijn magisch. Het testosteron stijgt, en het cortisol blijft, het hele evenement, en dat verandert de hele bedrading van je zenuwstelsel, daarom blijft het na een jaar nog hangen. Het verandert je hele biochemie. Mensen denken dat ze naar dit evenement gaan en een boost krijgen, misschien adrenaline. Maar nee, je herprogrammeert jezelf. Zo creëer je blijvende verandering.
Een deelnemer: "Het is echt zo dat het blijvend is. Je gaat ervandaan met de tools die je leert, het zit zo diep in je hart dat je het automatisch toepast. Het wordt je leven, het wordt wie je bent. Het zit geïntegreerd in je systeem. Als je weet hoe het voelt om volledig verbonden te zijn met jezelf, en niet met je hoofd, dan wil je nooit meer anders".