We zijn in het reguliere zorgstelsel gewend wetenschappelijk bewezen therapieën te integreren en in te zetten. Maar wat als nu ziekte niet alleen iets lichamelijks ofwel iets psychisch is, maar als ziekte niet zo zwart-wit is. Ziekte is niet of een probleem van de psyche, of een probleem van het lichaam.
Als ik me enorm boos maak, en ik probeer dit vast te houden, krijg ik allemaal lichamelijke klachten, hoofdpijn, spierpijn, enz. En als ik door gifstoffen ziek wordt, heeft dat psychische gevolgen. Je kunt zeggen, de oorzaak is dan toch psychisch of lichamelijk? Toch is dat niet altijd zo zwart-wit. Want waarom krijg je Lyme of Long-Covid? Ook dan kan er al iets onder hebben gezeten, zoals onbewust weggedrukte oude energetische ballast.
Het probleem is dat men dit nog niet overneemt in de medische wereld. Maar wat ik in de wereld zie waar mensen aan emotionele heling/innerlijk werk doen, is dat wat ik terugzie bij iedereen. Hoe verder men op weg is, hoe meer lichamelijke en psychische klachten oplossen. Als men het tenminste goed doet, dus bij goede therapeuten waar ook echt wat gebeurt.
Maar waarom is het wetenschappelijk niet zomaar aan te tonen? Omdat het alleen maar werkt als iemand zich kan openen. Dat kan niet op commando. Wil iemand naar zijn eigen kwetsbaarheid kijken? Voor sommigen is het nog niet zover. Dit komt meer in de buurt van innerlijke overgave, geloof. Liefhebben lukt ook niet op commando. Innerlijk werk raakt je diepste innerlijk. En daarom stuiten we op weerstand, als je een zieke aanspreekt: “Je kunt genezen hoor, maar dan moet je wel naar je kwetsbaarheid, naar binnen gaan”. En dan komen de beschermdelen van mensen naar voren:
“HET IS NIET PSYCHISCH HOOR, HET ZIT NIET TUSSEN MIJN OREN”
“IK HEB ALLES AL GEPROBEERD, MAAR BIJ MIJ HIELP NIKS”
“ER IS NIKS AAN TE DOEN, JA MENSEN DIE WEL GENEZEN DAT IS GELUK: SPONTANE GENEZING OF PLACEBO”
En alle begrip voor deze mensen. Het lijden is groot. De onmacht, het gevoelde onbegrip, gebrek aan erkenning. Het leed is groot.
Toch geloof ik niet in spontane genezing. En veel alternatieve behandelingen werken wel degelijk. Placebo en nocebo spelen altijd een rol. Placebo doet niet alles. En daarnaast zou ik willen zeggen tegen de reguliere wereld: zet niet alle ‘onbewezen’ alternatieve behandelingen die mensen helpen weg als ‘het is placebo’ en ga nu eens wetenschappelijk onderzoeken hoe je placebo kunt inzetten als therapie!
Innerlijke heling gaat over loslaten van innerlijke oude ballast. Durven voelen, leren naar je kwetsbaarheid gaan. Daar is overgave voor nodig. Uit je denkbrein. Naar het voelen. Stoppen met redeneren. Stoppen met het willen kunnen begrijpen. Uit de controle. En dit is niet op commando mogelijk. Het vraagt iets van een cliënt, want in die zin is het geen methode die werkt of niet werkt. Het is een zielsroute. Carl Jung heeft het innerlijk van de mens geniaal omschreven. En het klopt zó. Maar de reguliere geneeskunde kan hier niks mee. Voor hen is het filosofie.
Verbeeldingsvermogen
Uit je denken, in de verbeelding. Ik deed een emotie-opstelling bij iemand. Ze liep al dagen met boosheid, frustratie, triggers afreageren. Ik zette haar boosheid neer. Hoe verhoudt zij zich met haar boosheid. Boosheid is power, is de passie. Maar als je bang bent voor die emotie of als die er niet mag zijn, zit er een blokkade tussen. En die was er. Ik zette die blokkade ertussen: de stoel stond voor de blokkade. Ik ging in die blokkade staan en voelen en ik liet mijn lichaam de beweging maken die het wilde maken. Heel verkrampt. Beschermend tegen haar boosheid. Toen ik in die boosheid stond, voelde ik beweging, kracht, power, vuur. Er was nog wat. Ik legde dat in de hoek neer, gebruikte een kussen als vloeranker. Toen ik daar ging staan bewogen mijn benen onrustig. Heel veel onrust. De cliënt voelde het in haar lijf: jeuk. Dat had ze al heel lang, maar kwam nu naar voren. Interessant gegeven! Als we dit neerzetten systemisch in een veld, en volgen wat het lijf aangeeft, dan reageert het lijf. Signalen die de cliënt herkent worden getriggerd bij een bepaalde sessie. Dat kan dan een aanwijzing zijn van de relatie tussen wat we in het veld zetten en het innerlijke conflict, de blokkade die systemisch zichtbaar gemaakt wordt. Een paar bewegingen konden gemaakt worden waardoor de cliënt in verbinding kon zijn met haar boosheid. Dit was diep. Tegelijk zijn er innerlijke delen die ‘er wat van vinden’. “Wat voor show zijn we aan het opvoeren?” En hoe begrijpelijk. Maar ik zei: wat voor show leef je heel de tijd, als je maar steeds in je boosheid blijft hangen? Je bent niet echt jezelf…
Je pure zelf leven. Daar gaat het om. En dan kan de energie stromen. En je zelfherstellend vermogen optimaal zijn werk doen. Heel worden, het zal nooit 100% zijn in dit leven. Maar hoe meer je in die stroom kan zijn, in die staat kan zijn dat het helemaal stroomt en je verbonden bent met je lijf, hoe meer je lichaam kan functioneren en zichzelf kan helen. Dit leren we niet als vaardigheid. Een huisarts ook niet. Als iemand vaak koude handen of voeten heeft, is dat normaal. Weinig mensen herkennen dit als energetische blokkade. Men vindt het gewoon. Zo veel mensen hebben vaak koude handen en voeten. Dit is zo een duidelijk kenmerk van geblokkeerde energie. Zelf heb ik het in mijn proces zo duidelijk ervaren, de eerste momenten dat ik in een sessie helemaal in de stroom zat, en alle delen van mijn lijf een warme stroom voelden. Eigenlijk is dat normaal. En dit ontdek je als je sessies gaat doen. Eerst dacht je: “Ik heb geen trauma”. Maar je ontdekt: “Ik zit vol met blokkades, en alles wat afgesloten is kan ik weer openen in de weg van innerlijk werk”. En dit is niet in een paar sessies geheeld. Vaak is het een jarenlang proces en een persoonlijke zoektocht waarin je diverse therapieën en ingangen inzet. Je ontdekt voor jezelf waar je zelf het meeste voor voelt, wat je helpt. Ook die zoektocht vraagt dat je je intuïtie leert volgen. De complementaire geneeskunde heeft veel te bieden. Het is aanvullend.
Ik deel nog een link naar een waardevol gesprek bij LighthouseTV met huisarts Felix van der Wessel, waar kennis wordt gedeeld die iedereen zou moeten weten met een chronische onbalans of ziekte! Ook elke huisarts zou deze kennis moeten hebben, het wordt nog niet geleerd in de studie geneeskunde.
Lighthousetv - Aan de Waterkant #21
01-06-2026 Wat er misgaat in de Nederlandse gezondheidszorg (en hoe het anders kan)
Vaak wordt er juist tegen geageerd, en dat is jammer. Het is het waard om hier serieus naar te kijken. En mensen serieus te nemen die in deze weg heling vonden. Deze mensen krijgen in de media ook geen aandacht. Dat is een gemiste kans, en weerhoudt mensen met aandoeningen als Long-Covid ervan om ook in deze weg te werken aan heling. Mensen die erop aangaan genezen bijna allemaal. Mensen die een innerlijk kritische deel hebben, kunnen soms niet verder komen en weer terugvallen naar oude overtuigingen en wat de reguliere geneeskunde zegt: “Er is niks aan te doen”. Of een arts die het wel meer inziet en voorzichtig probeert uit te leggen dat emoties meespelen stuit soms op hevig verzet. “Het is niet psychisch!” Het is lastig, want de beschermdelen van cliënten zijn heel complex. Eigenlijk denken die beschermdelen dat het gevaar is. En cliënten voelen zich onbegrepen. Maar juist daaronder zit eigenlijk de oplossing. Als je naar die pijn kan in jezelf. Je diepe zielsverwonding, die je heel je leven wellicht onderdrukt hebt. Onbewust. En als deze gestagneerde energie vrijkomt, is het geen spontane genezing, maar je drukt op de juiste knoppen. Je bevrijdt jezelf van je blokkades. Dat kan met acupunctuur gebeuren. Met lichaamsgerichte traumatherapie. Met biofotonentherapie. Er zijn zoveel ingangen. Mensen hebben geen energie. En juist daarom dien je energetisch te kijken. Geen middel. Geen standaard protocol. Maar de weg naar binnen. Daar is jouw heling.